Een open brief

Matias en ik hebben soms van die avonden dat we iets wat dromerig maar toch ook serieus huizen op funda zitten te bekijken. Matias gaat vervolgens door naar de auto’s op marktplaats en ik vind mijn vertier op ikea en vele andere decoratie sites. Dromen over de toekomst, iets wat wij dagelijks doen en waar wij dagelijks op hopen dat het realiteit word

.if_you_can_dream_it_you_can_do_it

Ik zat op de trap terwijl Matias een paar meter verwijderd van mij zat op de bank. We hadden net wat huizen bekeken en zoals altijd komt daar uit wat voor prachtig koffie apparaat we wel niet zouden willen hebben en dat ik een grote eetkamer tafel wil hebben om de kinderen later aan op te wachten na schooltijd. Een grote pot thee op tafel, een koekje en vooruit een snoepje mag ook. Ik wil uren aan de eetkamer tafel kunnen zitten en de geur van thuis kunnen ruiken, al is het van de bloemen op tafel, de doorweekte jas die over de stoel hangt, nog erger de doorweekte hond die onder de tafel ligt of van het eten dat in de oven staat te pruttelen.

Want hier zit ik dan, op de trap in een huis in Argentinie, een huis waar het niet uit maakt hoeveel ik er boen per dag of hoeveel geurkaarsjes ik aan heb staan, het zal nooit als mijn huis ruiken. Een huis die niet op 20 minuten afstand van vrienden of familie staat. Een huis waar de kleding en mijn thee bekers mijn enige eigendom zijn en waar ik vaak wakker word op een bed dat kraakt of hard ligt en soms even de weg kwijt ben van waar ik ben. Ik zit hier op de trap en besef mij hoe ik persoonlijk heb moeten overleven de laatste maanden en hoe ik eigenlijk na 2 jaar tijd snak naar gewoon normaal zijn, stabiliteit hebben.

Ik zei tegen Matias, soms wou ik dat je net zoals bij elk ander werk gewoon zelf op sollicitatie gesprek kon komen. Soms wou ik dat alle mensen die bij het voetbal horen het leven begrijpen dat je leid en dat de clubs ook daadwerkelijk rekening hielden met je thuis. Soms wou ik dat je gewoon kon kiezen en kon blijven als beide partijen tevreden zijn, of je nou de sterren van de hemel speelt of dat het iets wat minder gaat en niet dat je bij de eerste en beste kans eruit geschopt word. Soms wou ik gewoon, dat niet het werk het leven leid maar dat wij het leven kunnen leiden en kunnen werken om het leven te behouden waar wij voor kiezen.

Het is gek als men zegt dat ze maar al te graag het inkomen van Matias willen hebben of de avonturen willen meemaken van ons en het is misschien nog gekker dat het enige wat ik wens, wat wij wensen is een huis, een thuis. Een simpel thuis die de meeste van mijn omgeving al hebben, die elke dag van 9-5 werken, waarvan de maand langer duurt dan het salaris mee gaat and so it goes on.

Het is gek dat je leven word beïnvloed door het werk en de keuzes die men voor je maakt dan dat je daadwerkelijk zelf wat hebt te zeggen. Alsof je een pingpong bal bent en de personen van het voetbal en club met je aan het pingpongen zijn en jij moet maar afwachten waar de punt valt. Want eerlijk is eerlijk, zo’n voetbalclub is wel de laatste die erom geeft of jij een vrouw en kinderen hebt of dat nadat je eindelijk bent gesetteld na een half jaar je spullen weer moet pakken. De club wilt dat je speelt, geld verdient voor ze en doe je dat niet, al is het maar een klein beetje, dan is het adios,bonjour, arriverdeci en volgende maar! Men geeft niet om je gevoelens noch je familie.

En ik ben er klaar mee, nadat ik voor de zoveelste keer op de trap zat na tientallen huizen te hebben bekeken op funda, mijn online Ikea mand had volgegooid en wetend dat ik toch weer mailtjes binnen ga krijgen met – uw opgeslagen huis aan ….. straat is gewijzigd in verkocht- of – uw opgeslagen items bij Ikea zijn al langer dan 7 dagen bewaard gebleven, indien u niks wijzigt zal uw mandje leeg gemaakt worden-.  Vanavond was de avond dat ik voor het eerst openlijk heb gesproken naar Matias toe dat ik niet meer weet hoelang ik dit leven van een zogenoemde ‘voetbal vrouw’ kan leven. Niet zonder een plek om thuis te noemen, niet zonder een plek waar we stukje bij stukje onze toekomst opbouwen en wetend dat het altijd daar is, van jou.

Misschien denkt het gros van de mensen die dit nu lezen dat ik de leuke bijzondere dingen vergeet van mijn leven, of dat ik een gegeven paard in de bek kijk, dat ik misschien zelfs ondankbaar ben? Ik wil alleen met mijn gedachtes, mijn gevoel soms ook laten zien dat waar waarschijnlijk veel mensen zo’n leven idealiseren dat het 80% van de tijd niet is zoals het lijkt te zijn. Dat ik ook een leven wil die waarschijnlijk 90% van mijn lezers heeft. Want is het niet zo dat dat iets is wat we allemaal willen hebben? Huisje boompje beestje? We bouwen day in,day out aan onze toekomst, aan ons thuis, aan onze familie and that’s just all i want.

Ik heb de hoop gevestigd op mijn dromen en dit keer meer dan ooit. Zoals Walt Disney altijd zei en zo ook mijn vader – if you can dream it you can do it-  En er is iets dat in mij zegt het gaat goed komen Annelot in het nieuwe jaar. Met een nieuw leven op komst, komt er ook een nieuwe thuis voor jullie and it’s all gonna be alright

 

 

 

3 gedachtes over “Een open brief

  1. “Het gras is altijd groener aan de overkant.” Iedereen heeft zo z’n eigen dromen en als jij graag huisje, boompje, beestje wil heb je volledig recht om daar voor te vechten. Wat anderen ook zeggen :) Aan het einde van de dag ben jij de enige die met jouw beslissingen moet leven. Leef zoals jij het wil ^^

    Like

  2. Mooi opgeschreven Annelot. En hoewel ik mij niet in jouw situatie kan verplaatsen snap ik heel goed wat je bedoelt. En helemaal nu je in verwachting bent zal een ‘thuis’ als iets fantastisch aanvoelen. Ieder voordeel heeft zijn nadeel. En anderen zijn misschien alleen maar de voordelen van jullie bestaan. Ik stiekem ook een beetje. Maar als ik dan jou openhartige verhaal lees snap ik heel goed de andere kant van de medaille.

    Like

  3. Lieve Annelot, Ik lees wat je schrijft en krijg het er benauwd van. Maar ik hoop van harte dat je wens gaat uit komen, dat jullie een vast plekje vinden waar jullie samen met jullie kleintje straks een gelukkig familie zijn, met de heerlijke geuren van je eigen huis eigen spulletjes en een heerlijk krakend bed. Heel veel liefs voor jullie.
    Groetjes Pieta

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s